نقش سیستم های هوشمند آموزشی در کاهش اضطراب یادگیری

اضطراب یادگیری یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی است که می تواند عملکرد تحصیلی، انگیزش و مشارکت فعال یادگیرندگان را تحت تاثیر قرار دهد. با گسترش آموزش دیجیتال و فناوری های هوشمند، سیستم های هوشمند آموزشی به عنوان ابزارهایی نوین در کاهش اضطراب یادگیری مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل نظام مند نقش این سیستم ها در کاهش اضطراب یادگیری انجام شد. روش پژوهش از نوع مطالعه مروری روایتی (Narrative Review) بوده و منابع علمی منتشرشده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که سیستم های هوشمند آموزشی از طریق شخصی سازی مسیر یادگیری، کاهش بار شناختی، تقویت خودکارآمدی و ارائه پشتیبانی عاطفی قادر به کاهش اضطراب یادگیری هستند. همچنین ابزارهایی مانند چت بات های آموزشی و محیط های یادگیری تطبیقی موجب ایجاد محیط یادگیری غیرقضاوتی و افزایش احساس کنترل در یادگیرندگان می شوند. با این حال، طراحی نامناسب، پیچیدگی بیش از حد و عدم آموزش کافی کاربران می تواند اثر معکوس داشته باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که توجه هم زمان به ابعاد شناختی، هیجانی و انگیزشی یادگیری برای افزایش اثربخشی سیستم های هوشمند ضروری است. این مطالعه می تواند چارچوب مفهومی مناسبی برای پژوهش های آینده و طراحی سیستم های آموزشی انسان محور ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

اضطراب یادگیری ، سیستم های هوشمند آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، خودکارآمدی ، پشتیبانی عاطفی