اثربخشی آموزش بخشش درمانی بر کنترل خشم و احساس بیگانگی ادراک شده مورد مطالعه زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهرضا

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش بخشش درمانی بر کنترل خشم و احساس بیگانگی ادراک شده مورد مطالعه زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهرضا بود.روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود.جامعه شامل تمامی زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره، کلینیک‎ های روان شناختی یا مددکاری در شهرضا بود. روش نمونه گیری دردسترس انجام شد. بدین ترتیب نمونه شامل ۳۰ نفر از زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر جایگماری شدند.اطلاعات از طریق پرسشنامه های خشم اسپیلبرگر(۱۹۹۹) و احساس بیگانگی ادراک شده سیمن (۱۹۹۶)جمع آوری گردید. پس از انجام پیش آزمون گروه آزمایش جلسات بخشش درمانی براساس مدل هرمی رسیدن به بخشش(ریچ) ورثینگتون (۲۰۰۲) در شش جلسه یک ساعته و دوبار در هفته دریافت نمود.در پایان تحلیل داده ها به صورت شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی(تحلیل کوواریانس تک متغیره) انجام شد. نتایج نشان داد که بخشش درمانی بر کنترل خشم(۱۹۹.۰۴۷=F و ۰۰۵/۰>P) و احساس بیگانگی ادراک شده (۱۲۳.۳۲۰=F و ۰۰۵/۰>P) زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهرضا بسیار موثر بوده است. در راستای نتایج این مطالعه پیشنهاد می شود با فرهنگ سازی و تغییر ذهنیت و نهادینه کردن گفتمان انسانی و توانمندسازی زنان توام با قوانین جامع و ضمانت اجرایی در جهت کاهش خشنونت و انزوای زنان تلاش نمود.

کلیدواژه ها:

بخشش درمانی ، خشونت اجتماعی ، احساس بیگانگی ادراک شده ، زنان متاهل دارای خشونت های اجتماعی