موانع استفاده از فناوری هوش مصنوعی در آموزش از دید معلمان ابتدایی

گسترش سریع فناوری هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. آموزش ابتدایی به عنوان زیربنایی ترین مقطع آموزشی، بیش از سایر سطوح نیازمند بهره گیری هدفمند از این فناوری است؛ با این حال، موانع متعددی مانع از ادغام موثر هوش مصنوعی در این مقطع می شود. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تبیین موانع استفاده از فناوری هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی از دیدگاه معلمان، با تاکید بر زمینه های فنی، آموزشی و اخلاقی و مدیریتی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش سنتزپژوهی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل مطالعات علمی معتبر داخلی و خارجی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ بود. پس از جستجوی نظام مند در پایگاه های معتبر و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۲۴ مقاله منتخب مورد تحلیل قرار گرفت. داده ها با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل و تلفیق شدند. یافته ها نشان داد موانع استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی در سه مضمون اصلی دسته بندی می شوند: موانع فنی و زیرساختی (کمبود تجهیزات، ضعف اینترنت، پیچیدگی الگوریتم ها)، موانع آموزشی و حرفه ای (کمبود آموزش معلمان، مقاومت به تغییر، اضطراب فناورانه) و موانع اخلاقی و اجتماعی (نقض حریم خصوصی، تعصب الگوریتمی و کاهش تعامل انسانی). نتایج پژوهش نشان می دهد غلبه بر موانع شناسایی شده، مستلزم توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی حرفه ای معلمان و تدوین چارچوب های اخلاقی و حمایتی منسجم است. در غیر این صورت، نظام آموزش ابتدایی از ظرفیت های تحول آفرین هوش مصنوعی محروم خواهد ماند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، معلمان ، موانع آموزش