بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) بر دشواری در تنظیم هیجان و کاهش نشخوار فکری در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) بر دشواری در تنظیم هیجان و کاهش نشخوار فکری در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به افسردگی اساسی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مشهد در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش )۱۵ نفر( و کنترل )۱۵ نفر( گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس دشواری های تنظیم هیجانی (DERS) گراتز و رومر )۲۰۰۴( و پرسشنامه سبک پاسخ دهی نشخواری (RRS) نولن-هوکسیما و مورو )۱۹۹۱( بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه یک و نیم ساعته تحت پروتکل درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفت و گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری موجب کاهش دشواری در تنظیم هیجان (F=۲۴/۳۸، p<۰/۰۰۱، η²=۰/۴۷) و کاهش نشخوار فکری (F=۱۹/۵۶، p<۰/۰۰۱، η²=۰/۴۲) در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. بر اساس نتایج این پژوهش، MBCT می تواند به عنوان یک مداخله موثر در کاهش دشواری های تنظیم هیجانی و نشخوار فکری بیماران مبتلا به افسردگی اساسی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی ، دشواری تنظیم هیجان ، نشخوار فکری ، افسردگی اساسی ، مداخله روان شناختی