اثربخشی آموزش CBT مختصر بر کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودتنظیمی در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش CBT مختصر (درمان شناختی-رفتاری فشرده) بر کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش خودتنظیمی در دانشجویان انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تربت جام در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانشجو (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی تاکمن (۱۹۹۱) با ۱۶ گویه و مقیاس خودتنظیمی تحصیلی کائل و ریان (۱۹۸۷) با ۴۹ گویه. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش CBT مختصر شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) و چندمتغیری (MANCOVA) استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش CBT مختصر به طور معناداری موجب کاهش اهمال کاری تحصیلی (P<۰.۰۰۱) و افزایش خودتنظیمی تحصیلی (P<۰.۰۰۱) در دانشجویان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است. نتایج این پژوهش بر اهمیت بکارگیری رویکردهای شناختی-رفتاری کوتاه مدت در کاهش اهمال کاری و ارتقای خودتنظیمی تحصیلی دانشجویان تاکید دارد و می تواند راهگشای برنامه ریزی مداخلات آموزشی و مشاوره ای در محیط های دانشگاهی باشد.

کلیدواژه ها:

CBT مختصر ، اهمال کاری تحصیلی ، خودتنظیمی تحصیلی ، دانشجویان ، درمان شناختی-رفتاری