تاثیر آموزش مجازی بر سلامت روان دانش آموزان و دانشجویان

با گسترش آموزش مجازی، به ویژه در دوران شیوع بیماری COVID ۱۹، نگرانی ها درباره پیامدهای روانی این روش آموزشی بر دانش آموزان و دانشجویان افزایش یافته است. هدف این مقاله، بررسی تاثیر آموزش مجازی بر سلامت روان یادگیرندگان و شناسایی عوامل موثر بر پیامدهای مثبت و منفی آن است. روش پژوهش، مرور نظام مند مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ بود. پس از غربال ۳۵ مقاله مرتبط، ۱۵ منبع معتبر فارسی و انگلیسی انتخاب و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که آموزش مجازی، علی رغم مزایایی مانند دسترسی آسان به منابع آموزشی و انعطاف پذیری، با افزایش اضطراب، استرس، افسردگی، خستگی دیجیتال و کاهش انگیزه تحصیلی همراه است. کاهش تعاملات اجتماعی و انزوای روانی نیز از عوامل اصلی اثرات منفی بر سلامت روان هستند. پژوهش ها همچنین نشان می دهند که پیامدها در گروه های سنی مختلف متفاوت است؛ دانش آموزان بیشتر تحت تاثیر محدودیت فعالیت های گروهی قرار دارند، در حالی که دانشجویان بیشتر با فشار تحصیلی و خستگی دیجیتال مواجه اند. یافته ها همچنین تاکید می کنند که حمایت خانوادگی، تعاملات اجتماعی آنلاین و طراحی تعاملی محتوا می تواند اثرات منفی را کاهش داده و تاب آوری روانی را افزایش دهد. این مقاله نشان می دهد که آموزش مجازی بدون برنامه ریزی و حمایت های روانی مناسب، می تواند سلامت روان دانش آموزان و دانشجویان را به خطر بیاندازد و پیشنهاد می کند که محیط های یادگیری آنلاین با فعالیت های تعاملی و پشتیبانی روانی طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، سلامت روان ، اضطراب ، استرس ، تاب آوری روانی