نقش سبک های رهبری تحول گرا در ارتقای سلامت روان و انگیزش کارکنان آموزشی

این مقاله با هدف تبیین سازوکارهای تاثیر سبک رهبری تحول گرا بر سلامت روان و انگیزش کارکنان آموزشی و ارائه راهبردهایی برای اجرای موثر آن در بافت نظام آموزشی ایران نگاشته شده است. این پژوهش به روش مرور نظام مند توصیفی-تحلیلی انجام شده است. بدین منظور، منابع معتبر فارسی و انگلیسی مرتبط با کلیدواژه های رهبری تحول گرا، سلامت روان، انگیزش و کارکنان آموزشی در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ جستجو و مورد تحلیل محتوای کیفی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد رهبری تحول گرا با مولفه های نفوذ آرمانی، انگیزش الهامی، ترغیب فکری و توجه فردی، از طریق مکانیسم های میانجی همچون تقویت سرمایه روانشناختی، افزایش عدالت و اعتماد سازمانی ادراک شده، توسعه هویت حرفه ای و توانمندسازی روانشناختی، به طور مستقیم و غیرمستقیم به ارتقای سلامت روان (کاهش استرس و فرسودگی، افزایش رضایت و بهزیستی) و انگیزش درونی کارکنان آموزشی می انجامد. علی رغم وجود چالش های ساختاری و فرهنگی در محیط های آموزشی ایران، استقرار رهبری تحول گرا با بازتعریف ساختارها، آموزش مدیران و ایجاد فرهنگ سازمانی حمایتی امکان پذیر بوده و می تواند گامی حیاتی در جهت تحول کیفی نظام آموزشی و حفظ سرمایه های انسانی آن باشد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، سلامت روان ، انگیزش شغلی ، کارکنان آموزشی ، سرمایه روانشناختی