رابطه بین دست اندازهای روزانه کلاس و نیاز به تامل: نقش تعدیل گر فرسودگی هیجانی معلم

زندگی حرفه ای معلمان مملو از رویدادهای خرد روزانه است که «دست اندازهای کلاسی» (Classroom Hassles) نامیده می شوند. این رویدادهای به ظاهر کوچک اما مکرر، می توانند تاثیرات عمیقی بر انگیزش، هیجانات و رفتار معلم بگذارند. یکی از پیامدهای مهم این دست اندازها، برانگیختن «نیاز به تامل» (Need to Reflect) در معلم است؛ یعنی تمایل درونی برای بازاندیشی در عملکرد حرفه ای خود. با این حال، تمام معلمان به یک اندازه تحت تاثیر این دست اندازها قرار نمی گیرند. پژوهش های اخیر نشان داده اند که فرسودگی هیجانی (Emotional Exhaustion) به عنوان یکی از ابعاد اصلی فرسودگی شغلی، این رابطه را تعدیل می کند. مقاله مروری حاضر با هدف بررسی نظام مند رابطه بین دست اندازهای روزانه کلاس و نیاز به تامل با تاکید بر نقش تعدیل گر فرسودگی هیجانی تدوین شده است. بر اساس مرور ۲۵ منبع معتبر بین المللی (۲۰۲۰-۲۰۲۶)، یافته ها نشان می دهد که (۱) دست اندازهای کلاسی به ویژه مدیریت اختلالات رفتاری و شکست در جلب مشارکت دانش آموزان، قوی ترین پیش بین کننده های نیاز به تامل هستند، (۲) فرسودگی هیجانی به عنوان یک تعدیل گر مثبت عمل می کند، به طوری که در معلمان فرسوده، رابطه بین دست اندازها و نیاز به تامل قوی تر است، و (۳) خودکارآمدی معلم اثر تعدیل گری معناداری ندارد که یافته ای خلاف انتظار و نیازمند تامل نظری است. در پایان، دلالت های نظری و کاربردی یافته ها برای برنامه های توانمندسازی معلمان و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی در بافت ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

دست اندازهای روزانه کلاس ، نیاز به تامل ، فرسودگی هیجانی ، معلمان ، مقاله مروری