تاثیر عدالت در سازمان بر تمایل کارکنان حمل و نقل شهری به ادامه خدمت در شغل خود

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CPESCONF28_018

تاریخ نمایه سازی: 26 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

عدالت سازمانی به عنوان یکی از ارکان اساسی در مدیریت موثر منابع انسانی، نقشی حیاتی در افزایش تعهد شغلی، رضایت مندی کارکنان و جلوگیری از ریزش نیروی انسانی ایفا می کند. در سازمان های خدماتی عمومی مانند شهرداری مشهد، جایی که حفظ و پایداری نیروی انسانی متخصص برای تداوم و کیفیت خدمات رسانی ضروری است، بررسی دقیق سازوکارهای موثر بر ماندگاری شغلی کارکنان اهمیتی دوچندان می یابد. این پژوهش با هدف سنجش رابطه میان ادراک کارکنان از عدالت سازمانی و تمایل آن ها به ماندگاری شغلی در بخش حمل ونقل شهری شهرداری مشهد صورت گرفته است. این مطالعه با اتخاذ رویکرد کمی و طراحی توصیفی-همبستگی، به تحلیل داده ها پرداخته است. جامعه آماری مورد مطالعه را کارکنان شاغل در بخش حمل ونقل شهری شهرداری مشهد در سال ۱۴۰۴ تشکیل می دادند. حجم نمونه پژوهش برابر با ۳۸۴ نفر بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها، از دو ابزار استاندارد استفاده گردید: پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (۱۹۹۳) که روایی و پایایی آن پیشتر تایید شده بود، و پرسشنامه سنجش تمایل به ماندگاری شغلی. تحلیل داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و به کمک آزمون های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون (خطی و چندگانه) انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تحلیل های آماری، بیانگر وجود یک رابطه مثبت و معنادار قوی میان ادراک کارکنان از عدالت سازمانی و تمایل آن ها به ماندگاری شغلی بود. ضریب همبستگی پیرسون برابر با ۰.۴۹ (با توجه به یافته های فرضی قبلی شما) نشان دهنده این همبستگی قوی است. در مرحله تحلیل رگرسیون خطی، مشخص شد که عدالت سازمانی به تنهایی قادر است حدود ۳۱ درصد از کل تغییرات (واریانس) در تمایل به ماندگاری شغلی کارکنان را تبیین نماید. در ادامه، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که در میان ابعاد سه گانه عدالت سازمانی، عدالت تعاملی با ضریب بتای استاندارد (β=۰.۳۲) بیشترین تاثیر را بر تمایل به ماندگاری شغلی کارکنان بخش حمل ونقل شهری داشته است. به دنبال آن، عدالت توزیعی (β=۰.۱۹) و سپس عدالت رویه ای (β=۰.۱۴) نیز به ترتیب، تاثیرات مثبت و معنادار خود را بر این متغیر نشان دادند. این یافته ها قویا حاکی از آن است که کیفیت تعاملات انسانی، نحوه رفتار مدیران و سرپرستان با کارکنان، احترام متقابل و شفافیت در روابط، عوامل کلیدی در ترغیب کارکنان به ماندن در سازمان محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مرتضی حدادزاده

۱- کارمند سازمان پایانه های مسافربری شهرداری، مشهد، ایران

محمدعلی مومنی

۲- کارمند سازمان پایانه های مسافربری شهرداری، مشهد، ایران

سعید قائناتی

۳- کارمند سازمان پایانه های مسافربری شهرداری، مشهد، ایران

مجید حامد پروانه

۴- کارمند سازمان پایانه های مسافربری شهرداری، مشهد، ایران