چالش های مددکاری اجتماعی در بیمارستان ها و راهکارهای ارتقای رویکرد بیمار محور

این پژوهش کیفی با هدف جامع نگرانه بررسی و تحلیل مسائل و چالش های پیش روی حرفه مددکاری اجتماعی در محیط های درمانی بیمارستانی و در نهایت، ارائه راهکارهای عملیاتی برای تقویت و بهبود رویکرد بیمار محور در این حوزه، به انجام رسیده است. رویکرد بیمار محور، که بر اولویت بخشی به نیازها، خواسته ها و مشارکت فعال بیمار در فرآیند درمان تاکید دارد، نیازمند شناخت دقیق موانع اجرایی و حمایتی است. در همین راستا، پژوهش حاضر با بهره گیری از روش تحقیق کیفی و با استفاده از شیوه های نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی، با ۱۰ نفر از مددکاران اجتماعی بالینی که به صورت فعال در بیمارستان های شهر مشهد مشغول به خدمت بودند، مصاحبه های عمیق به عمل آورده است. این انتخاب هدفمند به منظور دستیابی به دیدگاه های تخصصی و تجربیات دست اول متخصصان این حوزه صورت پذیرفت. تحلیل محتوای مصاحبه ها منجر به استخراج ۷ مضمون اصلی گردید که چالش های چندوجهی مددکاری اجتماعی در بیمارستان ها را نمایان می سازند. مهمترین این مضامین عبارتند از: فشار بر منابع و محدودیت های سازمانی که شامل کمبود نیروی انسانی، بار کاری فزاینده، محدودیت های بودجه ای و اداری است؛ پیچیدگی نیازهای بیماران و خانواده ها که ابعاد روانی-اجتماعی، اقتصادی و نیازهای حمایتی خاص را در بر می گیرد؛ چالش های ارتباطی درون تیمی و بین بخشی که ناشی از عدم درک متقابل، تفاوت در اولویت ها و ضعف هماهنگی است؛ محدودیت های قانونی و اخلاقی که در مداخله و حفظ حریم خصوصی بیماران بروز می یابد؛ ضرورت رویکرد بیمار محور و چالش های اجرایی آن که بر اولویت بخشی به بیمار و توانمندسازی وی تاکید دارد؛ پیامدها و استرس های شغلی مددکاران اجتماعی از جمله فرسودگی شغلی و احساس ناتوانی؛ و در نهایت، فقدان آموزش های تخصصی و توسعه مهارت ها که نیاز به به روزرسانی دانش و مهارت های حرفه ای را گوشزد می کند. این یافته ها بر اهمیت توجه سیستمی به این چالش ها برای ارتقاء خدمات مددکاری اجتماعی در نظام سلامت تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

مددکاری اجتماعی بیمارستانی ، رویکرد بیمار محور ، چالش های سازمانی ، فرسودگی شغلی ، آموزش مددکاری اجتماعی.