احیا بافت فرسوده با رویکرد استراتژی توسعه شهری (CDS) نمونه موردی: محدوده طرح نوسازی و بهسازی بافت فرسوده شهر بابلسر

گسترش کالبدی شهرها و تمرکز توسعه در حومه ها، موجب غفلت از هسته های اولیه و بافت های قدیمی شهرها شده است. این روند، فرسودگی کالبدی، اقتصادی و اجتماعی این بافت ها را به دنبال داشته است. شهر بابلسر با توجه به قدمت تاریخی و موقعیت استراتژیک در نوار ساحلی دریای خزر، دارای بافت های فرسوده ای است که نیازمند مداخله و احیا می باشند. پژوهش حاضر با هدف تدوین راهبردهای احیای بافت فرسوده محدوده طرح نوسازی و بهسازی شهر بابلسر با بهره گیری از رویکرد استراتژی توسعه شهری (CDS) انجام شده است. روش تحقیق در این مقاله توصیفی-تحلیلی بوده و برای گردآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و بررسی های میدانی استفاده شده است. جامعه آماری شامل کارشناسان شهری، مدیران محلی و ساکنان بافت فرسوده بابلسر است. برای تحلیل داده ها از مدل سوات (SWOT) و ماتریس برنامه ریزی استراتژیک کمی (QSPM) استفاده گردید تا نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای محدوده مورد مطالعه شناسایی و ارزیابی شوند. نتایج نشان می دهد که بافت فرسوده بابلسر علی رغم برخورداری از پتانسیل های گردشگری و هویت تاریخی (نقاط قوت)، با چالش هایی نظیر ریزدانگی قطعات، نفوذناپذیری معابر، ناپایداری ابنیه و افت کیفیت محیطی (نقاط ضعف) مواجه است. بر اساس اصول رویکرد CDS (قابلیت زندگی، رقابت پذیری، بانکی بودن و حاکمیت خوب شهری)، استراتژی های تهاجمی، تنوع بخش، تدافعی و بازنگری تدوین گردید. در نهایت، راهبردهایی نظیر جلب مشارکت مردمی در نوسازی مسکن، ایجاد مشوق های اقتصادی برای سرمایه گذاران، بهبود زیرساخت های دسترسی و ارتقای فضاهای عمومی به عنوان اولویت های اجرایی جهت احیای پایدار این بافت پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، احیای شهری ، استراتژی توسعه شهری (CDS) ، توسعه پایدار ، شهر بابلسر