از تراکم فروشی تا شهر هوشمند؛ کلاف سردرگم مدیریت شهری در ایران و راه های نجات

مدیریت شهری به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان دارد. در دهه های اخیر، رشد شتابان شهرنشینی در ایران فشارهای مضاعفی بر ساختارهای مدیریتی وارد کرده و منجر به بروز چالش های چندوجهی شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، به کالبدشکافی مشکلات بنیادین مدیریت شهری در ایران پرداخته و وضعیت موجود را با الگوهای موفق جهانی مقایسه می کند. بررسی ها نشان می دهد که فقدان ساختار یکپارچه و ناکارآمدی قوانین قدیمی، وابستگی شدید به منابع مالی ناپایدار (نظیر تراکم فروشی)، ضعف در زیرساخت های خدماتی و ارتباطی، بحران های زیست محیطی و همچنین کم رنگ بودن مشارکت مدنی، از مهم ترین موانع توسعه شهرهای ایران به شمار می روند. در نقطه مقابل، تحلیل تجارب کشورهای توسعه یافته بیانگر اثربخشی رویکردهای نوینی چون هوشمندسازی شهری، اتکا به سیستم مالیات های محلی و استقرار حکمرانی مشارکتی است. این پژوهش در نهایت نتیجه گیری می کند که عبور از بحران های فعلی مستلزم تغییر پارادایم از مدیریت سنتی به حکمرانی هوشمند شهری است و راهکارهایی راهبردی نظیر اصلاح قوانین مدیریت یکپارچه، تنوع بخشی به منابع درآمدی شهرداری ها و توسعه زیرساخت های مبتنی بر فناوری را جهت دستیابی به شهرهای پایدار ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، توسعه پایدار ، درآمدهای پایدار شهری ، شهر هوشمند ، حکمرانی شهری ، مشارکت شهروندان