نقش آرامستان های شهری در توسعه فضاهای سبز و خدمات عمومی؛ سناریوی بازآفرینی آرامستان های موجود و آینده پژوهی نیازهای ملارد

آرامستان های شهری به عنوان یکی از کاربری های ضروری اما کم توجه در ساختار فضایی شهرها، اغلب به صورت فضاهایی تک عملکردی و منفصل از نظام برنامه ریزی شهری شکل گرفته اند. این پژوهش با هدف بازتعریف نقش آرامستان های شهر ملارد در چارچوب بازآفرینی شهری و توسعه پایدار، به بررسی ظرفیت های کالبدی، اکولوژیک و اجتماعی این فضاها می پردازد. روش تحقیق ترکیبی (کیفی–کمی) بوده و از تحلیل اسنادی، مطالعات میدانی، تحلیل فضایی مبتنی بر GIS و سناریونویسی آینده پژوهانه استفاده شده است. در این راستا، وضعیت موجود آرامستان های ملارد از منظر الگوی کالبدی، میزان نفوذپذیری سطوح، کیفیت منظر و ارتباط با بافت های پیرامونی مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج پژوهش نشان می دهد که غلبه سطوح سخت پوش و رویکرد تدفین صرف، موجب کاهش کیفیت محیطی و شکل گیری گسست فضایی میان آرامستان و محلات مجاور شده است. در مقابل، تحلیل ظرفیت ها بیانگر امکان ارتقای عملکرد آرامستان ها از طریق رویکرد «باغ–مزار» و تبدیل آن ها به زیرساخت های سبز چندمنظوره است. یافته های سناریونویسی نشان می دهد سناریوی بازآفرینی سبز، در مقایسه با تداوم وضع موجود، بیشترین انطباق را با اصول تاب آوری شهری، پایداری اکولوژیک و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان دارد. در نهایت، پژوهش با ارائه مجموعه ای از راهبردها و پیشنهادات اجرایی، بر ضرورت بهره گیری از الگوهای تدفین سبز، طراحی منظر پایدار و مدیریت هوشمند آرامستان ها به عنوان بخشی از سیاست های آینده نگر شهری ملارد تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، آرامستان شهری ، باغ مزار ، زیرساخت سبز ، تدفین سبز ، ملارد ، آینده پژوهی شهری ، طراحی منظر پایدار