«از سیاست تا عمل: تحلیل بازدارنده ها و پیشران های اجرای استانداردهای ساختمان سبز در ایران (مدل سازی معادلات ساختاری)»

پذیرش گسترده استانداردهای ساختمان سبز (مانند LEED، BREEAM) برای کاهش اثرات زیست محیطی صنعت ساخت و ساز ضروری است. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر پذیرش و اجرای استانداردهای ساختمان سبز در ایران است. روش تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل ۲۵۰ نفر از متخصصان، سیاست گذاران و سرمایه گذاران حوزه ساختمان سبز است. داده ها با استفاده از پرسشنامه جمع آوری و با روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عوامل مدیریتی (β=۰.۳۵، p<۰.۰۰۱)، عوامل قانونی (β=۰.۲۵، p<۰.۰۰۱)، عوامل فرهنگی (β=۰.۲۰، p=۰.۰۰۱) و عوامل اقتصادی (β=۰.۱۵، p=۰.۰۰۵) همگی تاثیر مثبت و معناداری بر پذیرش استانداردها دارند. در این میان، عوامل مدیریتی قوی ترین تاثیر را داشتند، در حالی که عوامل اقتصادی ضعیف ترین تاثیر را نشان دادند. همچنین، سطح آشنایی با استانداردهای بین المللی (مانند LEED) به طور معناداری با سطح پذیرش مرتبط بود. این یافته ها چارچوبی برای سیاست گذاران و ذینفعان فراهم می کند تا با تمرکز بر عوامل مدیریتی و قانونی، موانع اقتصادی و فرهنگی را کاهش داده و روند گذار به سمت ساخت و ساز پایدار را تسریع بخشند.

کلیدواژه ها:

ساختمان سبز ، استانداردها ، پذیرش فناوری ، عوامل مدیریتی ، عوامل اقتصادی ، مدل سازی معادلات ساختاری (SEM).