«وقتی دیوارها سبز می شوند: مقایسه تاثیر راهکارهای بیوفیلیک بر شاخص های زیست محیطی و هوای داخلی ساختمان های اداری»

معماری بیوفیلیک به عنوان یک رویکرد طراحی که ارتباط انسان با طبیعت را در محیط های ساخته شده تقویت می کند، پتانسیل بالایی برای بهبود پایداری و سلامت ساکنان دارد. هدف این پژوهش، مقایسه تاثیر معماری بیوفیلیک بر عملکرد زیست محیطی (مصرف انرژی) و کیفیت هوای داخلی (IEQ) در ساختمان های اداری است. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با رویکرد تطبیقی بوده و داده ها از ۴۰۰ واحد (۲۰۰ واحد بیوفیلیک و ۲۰۰ واحد سنتی) جمع آوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) انجام شد. نتایج آزمون های چندمتغیره۰.۰۰۱ Wilks’ Lambda = (۰.۴۸۸، p<) نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین های ترکیبی متغیرهای وابسته در دو گروه ساختمان وجود دارد. نتایج تک متغیره تایید کرد که ساختمان های بیوفیلیک به طور معناداری مصرف انرژی کمتری (میانگین ۱۲۰.۳۵ kWh/m۲ در مقابل ۱۶۰.۰۵ kWh/m۲) و کیفیت هوای داخلی بالاتری (میانگین ۴.۲۰ در مقابل ۳.۵۰) دارند. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که تهویه طبیعی (۰.۴۵) β= قوی ترین پیش بین بهبود IEQ و نور طبیعی (۰.۳۵) β= قوی ترین عامل کاهش مصرف انرژی است. این یافته ها بر لزوم ادغام الگوهای بیوفیلیک در طراحی ساختمان های پایدار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

معماری بیوفیلیک ، ساختمان سبز ، مصرف انرژی ، کیفیت هوای داخلی (IEQ) ، تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) ، پایداری زیست محیطی.