تحلیل شباهت ها و تفاوت های رهنمودهای جهانی با مقررات داخلی در زمینه طراحی سازه هایی با توان پایدار در برابر خطرات
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EBUCONF30_005
تاریخ نمایه سازی: 26 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
افزایش تهدیدات ناشی از کنش های برنامه ریزی شده، مانند حملات هدفمند یا تخریب های سازمان یافته، ضرورت بازنگری و تقویت اصول فنی مربوط به طراحی سازه های پایدار را بیش از پیش برجسته کرده است. این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی میان رهنمودهای معتبر جهانی و مقررات فنی مورد استفاده در کشور، به بررسی چگونگی مواجهه این اسناد با خطرات انسان ساخت پرداخته و تلاش می کند میزان همگرایی یا واگرایی آن ها را در رویکردهای طراحی و ارزیابی تاب آوری سازه ای مشخص کند. در گام نخست، مجموعه ای از استانداردها و گزارش های بین المللی گردآوری و از منظر اهداف کلان، راهبردهای طراحی، شیوه تعریف بارهای غیرمتعارف و روش های ارزیابی عملکرد در برابر سناریوهای تهدید بررسی شدند. سپس مقررات داخلی مورد تحلیل قرار گرفت تا تطابق آن ها با اصول مطرح در اسناد جهانی، از جمله نحوه تعیین شرایط حدی، چارچوب های تحلیل رفتاری و سطوح حفاظتی مورد نیاز، ارزیابی شود.نتایج نشان می دهد که اگرچه مبانی مشترکی مانند ضرورت کنترل آسیب، حفظ پایداری سازه ای و محدودسازی اثرات تخریب در هر دو مجموعه اسناد دیده می شود، تفاوت هایی در عمق، دامنه و نوع رویکرد وجود دارد. اسناد جهانی اغلب طیفی گسترده از سناریوهای تهدید شامل بارهای ضربه ای، اثرات انفجاری، فروپاشی پیشرونده و پیامدهای ناشی از کنش های برنامه ریزی شده را با جزئیات و روش های تحلیلی پیشرفته، همچون طراحی مبتنی بر عملکرد و مدلسازی چندمقیاسی، پوشش می دهند. در مقابل، مقررات داخلی بیشتر رویکردی کلی نگر داشته و در برخی موارد دامنه نسخه های حفاظتی ارائه شده محدودتر است و جزئیات محاسباتی یا سناریوهای تحلیل شده در سطحی کمتر توسعه یافته ارائه می شوند. همچنین اسناد بین المللی بر اهمیت تلفیق مهندسی سازه، تحلیل ریسک و ارزیابی پیامدها برای دستیابی به طراحی بهینه تاکید دارند؛ موضوعی که در مقررات داخلی هنوز در مرحله گذار و توسعه قرار دارد.در پایان، یافته ها نشان می دهد که برای ارتقای توان سازه ها در برابر کنش های برنامه ریزی شده، به روزرسانی دستورالعمل های فنی، تقویت رویکردهای عملکردمحور و بهره گیری از تجربه کشورهای پیشرو می تواند راهگشا باشد. این پژوهش با ارائه مجموعه ای از پیشنهادهای کاربردی، مسیر هم راستایی مقررات داخلی با رهنمودهای معتبر جهانی را تسهیل کرده و زمینه ارتقای سطح تاب آوری سازه ها در برابر تهدیدات انسان ساخت را فراهم می سازد.
کلیدواژه ها:
تاب آوری سازه ای ، کنش های برنامه ریزی شده ، ارزیابی عملکرد ، فروپاشی پیشرونده ، رهنمودهای جهانی ، مقررات داخلی ، تحلیل ریسک.
نویسندگان
خاطره عابدی
۱عمران و ساختمان سازی، شهرداری کرج