اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر انعطاف پذیری روان شناختی و خودانتقادی در میان دانشجویان دانشگاه

سلامت روان دانشجویان دانشگاه در سال های اخیر به یکی از دغدغه های اساسی نظام های آموزش عالی تبدیل شده است و پژوهش ها نشان می دهند که مشکلاتی نظیر اضطراب، افسردگی و استرس در این جمعیت شیوع قابل توجهی دارد. در این میان، دشواری های تنظیم هیجان، انعطاف ناپذیری روان شناختی و گرایش های خودانتقادی از جمله عوامل مهمی هستند که با پریشانی روان شناختی در دانشجویان ارتباط دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر انعطاف پذیری روان شناختی و خودانتقادی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر بود. روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۸۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۴۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش در برنامه آموزش تنظیم هیجان طی هشت جلسه گروهی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ-II) برای سنجش انعطاف پذیری روان شناختی و پرسشنامه خودانتقادی بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان موجب افزایش معنادار انعطاف پذیری روان شناختی و کاهش معنادار خودانتقادی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد (p<۰.۰۰۱). بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های تنظیم هیجان مداخله ای موثر برای بهبود سازگاری روان شناختی دانشجویان محسوب می شود و می تواند در برنامه های ارتقای سلامت روان در محیط های دانشگاهی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، انعطاف پذیری روان شناختی ، خودانتقادی ، دانشجویان دانشگاه ، سلامت روان