نقش آموزش مهارت های ارتباطی خانواده محور در پیشگیری از آسیب های تربیتی-اجتماعی دانش آموزان

هدف این مقاله تبیین نقش آموزش مهارت های ارتباطی خانواده محور در پیشگیری از آسیب های تربیتی-اجتماعی دانش آموزان است. فرض اصلی پژوهش آن است که تقویت مهارت هایی مانند گوش دادن فعال، همدلی، بیان روشن احساسات، جرات مندی و حل تعارض در والدین، می تواند با بهبود کیفیت رابطه والد-فرزند، کاهش تعارض های خانوادگی، افزایش عزت نفس و ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان همراه شود. روش تحقیق مقاله به صورت مرور تحلیلی-تبیینی انجام شده و بر پایه پژوهش های فارسی و انگلیسی مرتبط با ارتباط خانواده، فرزندپروری و پیامدهای رفتاری و اجتماعی نوجوانان تنظیم شده است. نتایج نشان می دهد آموزش مهارت های ارتباطی به والدین، به ویژه در دوره نوجوانی، در کاهش رفتارهای پرخطر، بهبود مسئولیت پذیری اجتماعی، تقویت عزت نفس و افزایش سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان موثر است و می تواند به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه در سطح خانواده و مدرسه به کار رود.

کلیدواژه ها:

مهارت ارتباطی ، آسیب تربیتی ، خانواده ، نوجوان.