پیش بینی کیفیت رابطه زوجین بر اساس سبک های دلبستگی و سواد ارتباطی دیجیتال

در سال های اخیر، گسترش فناوری های ارتباطی و افزایش تعاملات در بسترهای دیجیتال، الگوهای ارتباطی زوجین را دستخوش تغییر کرده است. در چنین شرایطی، کیفیت رابطه زناشویی نه تنها تحت تاثیر عوامل روان شناختی کلاسیک مانند سبک های دلبستگی قرار دارد، بلکه مهارت های مرتبط با مدیریت ارتباطات در فضای دیجیتال نیز می تواند نقش مهمی در شکل دهی و تداوم روابط صمیمانه ایفا کند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت رابطه زوجین بر اساس سبک های دلبستگی و سواد ارتباطی دیجیتال بود. روش پژوهش از نوع کاربردی و با طرح کمی همبستگی پیش بین انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین متاهل ساکن شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۷۸ نفر (۱۳۹ زوج) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس کیفیت رابطه زوجین، پرسش نامه تجارب در روابط نزدیک برای سنجش سبک های دلبستگی، و پرسش نامه سواد ارتباطی دیجیتال بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد کیفیت رابطه با اضطراب دلبستگی (r = -۰.۵۲, p < ۰.۰۱) و اجتناب دلبستگی (r = -۰.۴۸, p < ۰.۰۱) رابطه منفی و با سواد ارتباطی دیجیتال رابطه مثبت و معنادار دارد (r = ۰.۵۶, p < ۰.۰۱). همچنین نتایج رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که در گام نخست متغیرهای جمعیت شناختی ۶.۸ درصد از واریانس کیفیت رابطه را تبیین کردند (R² = ۰.۰۶۸) و با ورود متغیرهای اصلی در گام دوم، مقدار ضریب تعیین به ۰.۴۸۲ افزایش یافت (ΔR² = ۰.۴۱۴). در این مدل، سواد ارتباطی دیجیتال قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت رابطه بود (β = ۰.۴۶)، در حالی که اضطراب دلبستگی (β = -۰.۳۱) و اجتناب دلبستگی (β = -۰.۲۷) اثر منفی و معنادار داشتند (p < ۰.۰۰۱). یافته ها نشان می دهد که ترکیب ویژگی های دلبستگی و مهارت های ارتباطی در فضای دیجیتال می تواند نقش مهمی در تبیین کیفیت رابطه زوجین داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت رابطه زوجین ، سبک های دلبستگی ، اجتناب دلبستگی ، سواد ارتباطی دیجیتال ، تعاملات زناشویی