اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی زنان نابارور بدون علت جسمانی زیر چهل سال

ناباروری یکی از چالش های مهم حوزه سلامت باروری است که علاوه بر پیامدهای جسمانی، پیامدهای روان شناختی قابل توجهی برای زنان به همراه دارد. بسیاری از زنان نابارور سطوح بالایی از اضطراب، افسردگی و کاهش کیفیت زندگی را تجربه می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی زنان نابارور بدون علت جسمانی زیر چهل سال در شهر اهواز بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مراکز تخصصی زنان و ناباروری در شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آنان ۴۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه ۱۶ نفری شامل گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، گروه ذهن آگاهی و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس (DASS ۲۱) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش معنادار اضطراب و افسردگی و افزایش کیفیت زندگی زنان نابارور شد (p<۰.۰۰۱). بر اساس نتایج می توان نتیجه گرفت که این رویکرد درمانی می تواند به عنوان مداخله ای موثر برای بهبود سلامت روان زنان نابارور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اضطراب ، افسردگی ، کیفیت زندگی ، زنان نابارور