اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی زنان نابارور بدون علت جسمانی

ناباروری یکی از مسائل مهم بهداشت باروری است که می تواند پیامدهای روان شناختی قابل توجهی برای زنان به همراه داشته باشد. بسیاری از زنان نابارور سطوح بالایی از اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند و این وضعیت می تواند کیفیت زندگی آنان را به طور قابل توجهی کاهش دهد. در سال های اخیر، مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی به عنوان رویکردی موثر برای بهبود سلامت روان مورد توجه قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی زنان نابارور بود. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان ناباروری بود که به مراکز درمان ناباروری مراجعه کرده بودند. از میان آن ها ۳۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. شرکت کنندگان در هر دو گروه در مرحله پیش آزمون پرسشنامه های اضطراب، افسردگی و کیفیت زندگی را تکمیل کردند. سپس گروه آزمایش در هشت جلسه درمان مبتنی بر ذهن آگاهی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری موجب کاهش اضطراب و افسردگی و افزایش کیفیت زندگی در زنان نابارور شد (۰۵/۰>P). یافته های این پژوهش نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی می توانند به عنوان رویکردی موثر برای بهبود سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی زنان نابارور مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، اضطراب ، افسردگی ، کیفیت زندگی ، زنان نابارور