تحلیل چگونگی تاثیر توانمندی های مدیریتی بر انگیزش شغلی پرسنل حمل و نقل شهری

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین رابطه میان مهارت های مدیریتی مدیران و سطح انگیزش شغلی پرسنل شاغل در بخش حمل ونقل شهری شهرداری مشهد است. با توجه به نقش حیاتی انگیزه در بهبود کیفیت خدمات عمومی، این مطالعه به دنبال شناسایی سهم هر یک از مولفه های مدیریتی در پیش بینی انگیزش کارکنان می باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان بخش حمل ونقل شهری وابسته به شهرداری مشهد بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری طبقه ای متناسب، تعداد ۲۸۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه استاندارد «مهارت های مدیریتی» و «انگیزش شغلی» بود که روایی آن ها توسط اساتید تایید و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ (بالای ۰.۸۰) احراز گردید. تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره) با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان دهنده وجود رابطه مثبت و معناداری بین توانمندی های مدیریتی و انگیزش شغلی با ضریب همبستگی ۰.۵۹۳ در سطح معناداری ۰.۰۰۰ بود. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که متغیرهای مستقل توانسته اند ۴۸ درصد (R²=۰.۴۸) از تغییرات انگیزش شغلی را تبیین کنند. در این میان، مولفه «رهبری» با ضریب بتای ۰.۲۵۱ بیشترین سهم را در پیش بینی انگیزش شغلی داشت و پس از آن مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری در رتبه های بعدی قرار گرفتند. یافته های پژوهش تاکید می کند که تقویت مهارت های مدیریتی، به ویژه توانمندی های رهبری و ارتباطی، ابزاری راهبردی برای ارتقای روحیه و انگیزه کارکنان در محیط های پراسترس شهری است. بهبود این مهارت ها نه تنها باعث افزایش ماندگاری و مسئولیت پذیری پرسنل می شود، بلکه به طور غیرمستقیم کیفیت خدمات رسانی به شهروندان و رضایت عمومی از مدیریت شهری را افزایش می دهد. بنابراین، سرمایه گذاری بر آموزش و توسعه شایستگی های مدیران شهرداری امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.

کلیدواژه ها:

مهارت های مدیریتی ، انگیزش شغلی ، رهبری سازمانی ، حمل ونقل شهری ، شهرداری مشهد.