تحلیل حقوقی تمکین و عدم تمکین در شرایط خشونت خانگی با نگاهی به رویه قضایی ایران

مقاله حاضر به بررسی و تحلیل چندبعدی پدیده خشونت با تمرکز بر زمینه های نظری، مصادیق اجتماعی و چالش های حقوقی در ایران می پردازد. خشونت، به عنوان هر کنشی که منجر به آسیب جسمی، روانی، اقتصادی یا اجتماعی شود، پدیده ای پیچیده است که درک آن نیازمند رویکردی میان رشته ای است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای، ابتدا به واکاوی تعاریف خشونت از منظر علوم اجتماعی، جرم شناسی و اسناد حقوق بین الملل می پردازد و نظریات کلیدی در این حوزه، از جمله مفهوم «خشونت ساختاری» یوهان گالتونگ را مورد بررسی قرار می دهد. در ادامه، مصادیق بارز خشونت مانند «خشونت علیه زنان» به مثابه نقض نظام مند حقوق بشر، و «خشونت خانوادگی و خانگی» با تاکید بر ماهیت پنهان آن، تحلیل می شوند. یافته ها نشان می دهد که علی رغم گستردگی این پدیده در جامعه ایران، خلاهای قانونی جدی، به ویژه نبود قانون جامع برای مقابله با خشونت خانگی، یکی از موانع اصلی در پیشگیری و حمایت از قربانیان است. این مقاله در نهایت با تاکید بر ضرورت تصویب قوانین حمایتی مانند «لایحه صیانت، کرامت و تامین امنیت زنان» و اهمیت راهکارهای فرهنگی-اجتماعی، به ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و پژوهشگران می پردازد.

کلیدواژه ها:

خشونت ، خشونت ساختاری ، خشونت علیه زنان ، خشونت خانوادگی ، حقوق بشر ، جرم انگاری ، سیاست گذاری اجتماعی