کنترل موجودی پروژه های ساختمانی با رویکرد اقتصاد چرخشی

صنعت ساخت و ساز جهانی به شدت با الگوی خطی «برداشت-ساخت-دفع» درگیر است که منجر به هدررفت منابع قابل توجه و آسیب های زیست محیطی می شود. این مقاله یک مدل نوین برای کنترل موجودی مواد در پروژه های ساختمانی با الهام از اصول اقتصاد چرخشی معرفی می کند. این مدل که کنترل موجودی چرخشی مصالح ساختمانی (CMEI) نامیده می شود، موجودی انبار را به دو جزء تفکیک می کند: مواد نو که مستقیما از زنجیره تامین اولیه تهیه می شوند و مواد چرخشی آماده مصرف شامل مواد بازیابی شده، بازیافتی یا مازاد از پروژه های قبلی. مدل توسعه یافته CMEI با در نظر گرفتن هزینه های نگهداری هر دو نوع موجودی، هزینه های سفارش و زیان های ناشی از کمبود، هدف خود را کاهش وابستگی به مواد نو و بهینه سازی جریان مواد چرخشی قرار می دهد. برای ارزیابی عملکرد مدل دو شاخص اصلی معرفی شدند: شاخص کارایی مواد چرخشی (CMEIindex) و شاخص پایداری پروژه نوین (SPINEW). نتایج شبیه سازی ها نشان داد که به کارگیری مدل CMEI می تواند منجر به کاهش تقریبی ۳۰ درصدی در سفارشات مواد نو و افزایش ۴۸ درصدی در شاخص پایداری نسبت به مدل های سنتی کنترل موجودی مانند مدل مقدار اقتصادی سفارش کلاسیک شود. این یافته ها تاکید می کنند که ادغام رویکردهای چرخشی در مدیریت موجودی می تواند گامی حیاتی برای دستیابی به پایداری در ساخت و ساز باشد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخشی ، کنترل موجودی ، صنعت ساخت و ساز ، مدیریت مواد ، پایداری ، مواد چرخشی