بررسی میزان فراوانی کمبود آهن در نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال شهر بوشهر

کمبود آهن یکی از شایع ترین اختلالات تغذیه ای در میان نوجوانان به ویژه دختران در سنین بلوغ است که می تواند پیامدهای جدی بر سلامت جسمی، روانی و تحصیلی آنان داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع کمبود آهن و عوامل مرتبط با آن در میان دختران ۱۵ تا ۱۸ ساله شهر بوشهر انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده های آن از طریق پرسش نامه استاندارد دیجیتال دیجی فرم از ۵۸ دانش آموز دختر در مقطع متوسطه دوم جمع آوری شد. متغیرهای مورد بررسی شامل الگوی مصرف گوشت قرمز جایگزینی، حبوبات، دفعات مصرف مواد غذایی آهن دار، آگاهی از علل کم خونی، منابع اطلاعاتی سلامت و سابقه انجام آزمایش خون بودند. یافته ها نشان داد که تنها ۵.۲٪ از شرکت کنندگان مصرف روزانه گوشت قرمز داشتند و ۳۶.۲٪ کمتر از دو بار در هفته آن را مصرف می کردند. همچنین ۸.۶٪ اصلا گوشت قرمز مصرف نمی کردند. در بررسی آگاهی از علل کم خونی، بیشترین پاسخ ها مربوط به «خونریزی ماهانه» (۲۸.۶٪) و «اطلاعی ندارم» (۲۸.۶٪) بود. منابع اطلاعاتی عمدتا شامل «شبکه های اجتماعی» (۳۶.۴٪) و «مدارس» (۲۷.۳٪) بودند. از میان کسانی که در شش ماه تا یک سال گذشته آزمایش خون داده بودند، ۷۷.۸٪ از کم خونی خود آگاه بودند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که شیوع کمبود آهن در میان دختران نوجوان بوشهری نسبتا بالا بوده و با الگوهای تغذیه ای نامناسب و آگاهی ناکافی از منابع آهن و علل کم خونی مرتبط است. بر این اساس طراحی و اجرای برنامه های آموزشی در مدارس و رسانه های اجتماعی با هدف ارتقاء سواد تغذیه ای نوجوانان و خانواده ها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

قرص آهن ، نوجوانان ، رژیم غذایی ، نمونه گیری در دسترس