اثر کورکومین بر بیان ژنهای توکسین در Clostridioides difficile و پتانسیل آن به عنوان یک عامل ضد میکروبی

عفونت (Clostridioides difficile (CDI یکی از مهمترین چالشهای میکروبی در حوزه سلامت عمومی است و با افزایش مقاومت دارویی شیوع سویه های بسیار بیمارزای NAP۱/۰۲۷ و افزایش نرخ مرگ و میر همراه شده است. درمانهای رایج همچون ونکومایسین و فیداکسومایسین در بسیاری از بیماران موثر هستند اما مقاومت آنتی بیوتیکی، عود مکرر بیماری و عوارض درمانی نیاز به گزینه های درمانی جدید را ایجاب می کند. کورکومین پلی فنول فعال موجود در زردچوبه دارای فعالیت ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی است و مطالعات اخیر پتانسیل آن را در مهار رشد C. difficile و کاهش بیان توکسین ها نشان داده اند. این مقاله مروری به ارزیابی شواهد موجود در مورد اثر کورکومین بر رشد باکتری، تولید توکسین ها و مسیرهای التهابی مرتبط پرداخته و خلاهای پژوهشی موجود در ارزیابی نقش کورکومین بر بیان ژنهای توکسین A و B را بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

کورکومین ، Clostridioides difficile ، توکسین ، MIC ، B ، عوامل ضدمیکروبی طبیعی ، بیان ژن