توسعه و ارزیابی یک پوشش آنزیمی هیبریدی کیتوسان - آلژینات بر روی سطوح پلیمری مختلف به عنوان راهبردی برای کاهش رهاسازی ذرات میکروپلاستیک

مهاجرت ذرات ریز (میکرو و نانوپلاستیک) از بسته بندی های پلیمری به مواد غذایی تهدیدی نوظهور برای ایمنی غذا و سلامت عمومی به شمار می رود. این پژوهش با هدف ارائه یک راهکار پیشگیرانه و فعال به توسعه و ارزیابی یک پوشش آنزیمی هیبریدی پرداخته است. آنزیم های کاتالاز و پکتیناز به ترتیب از سیب زمینی و کشت قارچ روی پرتقال استخراج و با بازدهی بالا در یک شبکه زیست سازگار متشکل از کیتوسان و آلژینات تثبیت شدند. عملکرد این پوشش به صورت مقایسه ای بر روی سه بستر پلیمری پرکاربرد در صنعت بسته بندی - پلی اتیلن ترفتالات (PET)، پلی اتیلن (PE) و پلی پروپیلن (PP) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که پوشش سنتز شده فعالیت آنزیمی پایدار و قابل اندازه گیری را بر روی هر سه سطح حفظ می کند. ارزیابی های عملکردی شامل آزمون چسبندگی و مورفولوژی سطح حاکی از وابستگی معنادار کارایی پوشش به جنس و تاریخچه تولید بستر بود. به طور مشخص بهترین عملکرد چسبندگی و یکنواختی لایه بر روی بسترهای PET و فیلم نازک PE مشاهده شد که به سطح صاف، یکنواخت و احتمالا تحت تیمار این مواد نسبت داده شد. در مقابل، بر روی ظروف PP عملکرد سدی پوشش نیاز به بهینه سازی بیشتری نشان داد. این پژوهش برای نخستین بار اثر بخشی یک پوشش آنزیمی چندمنظوره را به عنوان یک سپر فعال در برابر مهاجرت ذرات ریز از سطوح پلیمری مختلف به اثبات رسانده و نقش حیاتی سازگاری سطحی بین پوشش و بستر را برجسته می سازد. یافته های این مطالعه گامی اساسی به سوی طراحی نسل آینده بسته بندی های هوشمند با عملکرد ایمنی افزوده است.

کلیدواژه ها:

پوشش آنزیمی ، میکروپلاستیک ، کیتوسان-آلژینات