گذار به مدیریت هوشمند دعاوی و ریسک در پروژه های پل سازی

هدف: پروژه های پل سازی به دلیل پیچیدگی های فنی و ژئوتکنیکی، همواره با ریسک های پیش بینی نشده و تاخیرات هزینه بر روبرو هستند که منجر به دعاوی حقوقی سنگین می شود. هدف این پژوهش، تبیین ضرورت گذار از مدیریت سنتی به سیستم های هوشمند مستندسازی بر بستر بلاک چین و BIM برای صیانت از منافع طرفین قرارداد است. روش: این مطالعه با رویکردی تحلیلی، متغیرهای کلیدی ایجاد ادعا را بر اساس منابع معتبر استخراج کرده و با انطباق آن ها بر قابلیت های اثبات پذیری فناوری های زنجیره بلوکی، مدل مدیریت هوشمند اسناد را ترسیم می کند. یافته ها: نتایج نشان می دهد که استفاده از «مهر زمانی تغییرناپذیر» و «قراردادهای هوشمند» می تواند بیش از ۴۰٪ از اختلافات ناشی از تغییر تاریخ ها و صورت جلسات صوری را حذف کند. همچنین، ترکیب اینترنت اشیاء با بلاک چین، امکان دستکاری در داده های کیفی بتن ریزی و تامین کالا را به حداقل ممکن می رساند که این امر در تحلیل های آماری، معناداری آماری بالایی را در کاهش ریسک های پیمانکاران جزء نشان می دهد. نتیجه گیری: گذار به مدیریت هوشمند، فراتر از یک تغییر تکنولوژیک، یک چالش ساختاری با لایه های ذینفعی است که از ابهام نفع می برند. شفافیت ایجاد شده توسط این سیستم ها، اگرچه با مقاومت بدنه های اداری روبرو می شود، اما تنها راه قطع دست «امضاهای طلایی» و کاهش هزینه های پنهان در پروژه های ملی پل سازی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند دعاوی ، بلاک چین ، پروژه های پل سازی ، مستندسازی دیجیتال ، شفافیت قراردادی