چارچوب طراحی معماری تاب آور مبتنی بر هوش مصنوعی با آزمون های شبیه سازی برای ارزیابی عملکرد ساختمان های دربحران

افزایش فراوانی بحران های طبیعی و انسان ساخت، ضرورت طراحی ساختمان های تاب آور را بیش از پیش برجسته کرده است. هدف این پژوهش ارائه یک چارچوب طراحی معماری تاب آور مبتنی بر هوش مصنوعی به منظور ارزیابی و بهبود عملکرد ساختمان ها در شرایط بحرانی است. در این تحقیق تلاش شده است با بهره گیری از قابلیت های تحلیل داده و یادگیری ماشین، الگوهای موثر در ارتقای پایداری و تاب آوری سازه ها شناسایی شود. روش پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی است و داده های مورد نیاز از طریق مطالعات اسنادی و تحلیل نمونه های موردی گردآوری شده اند. در ادامه، با استفاده از مدل های شبیه سازی عملکردی و الگوریتم های هوش مصنوعی، سناریوهای مختلف بحران شامل زلزله، آتش سوزی و شرایط اضطراری مورد بررسی قرار گرفته است. چارچوب پیشنهادی شامل مراحل جمع آوری داده، تحلیل هوشمند، شبیه سازی سناریوهای بحرانی و ارزیابی شاخص های عملکردی ساختمان است. برای تحلیل نتایج از مدل ارزیابی چندمعیاره و شاخص های تاب آوری معماری استفاده شده است. نتایج شبیه سازی ها نشان می دهد که به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی می تواند دقت پیش بینی رفتار ساختمان در شرایط بحرانی را افزایش دهد. همچنین این رویکرد امکان بهینه سازی تصمیم های طراحی در مراحل اولیه پروژه را فراهم می کند. یافته ها حاکی از آن است که چارچوب پیشنهادی قادر است نقاط ضعف عملکردی ساختمان ها را پیش از وقوع بحران شناسایی کند. علاوه بر این، ترکیب شبیه سازی دیجیتال با تحلیل هوشمند داده ها می تواند فرآیند طراحی معماری را به سمت رویکردهای پیشگیرانه و انعطاف پذیر هدایت کند. در مجموع، استفاده از این چارچوب می تواند به ارتقای ایمنی، کاهش خسارات و افزایش قابلیت بازیابی ساختمان ها در شرایط بحران کمک کند.کلمات کلیدی: معماری تاب آور، هوش مصنوعی، شبیه سازی بحران، ارزیابی عملکرد ساختمان، طراحی مبتنی بر داده.