بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر توانمندی های استدلالی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_2832

تاریخ نمایه سازی: 26 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

هوش مصنوعی در سال های اخیر به یکی از موثرترین فناوری های نوظهور در حوزه آموزش تبدیل شده و کاربرد آن در فرایند یاددهی یادگیری، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی را به طور گسترده جلب کرده است. در این میان، بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر توانمندی های استدلالی دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا استدلال، تحلیل، حل مسئله و تصمیم گیری منطقی از مهم ترین مولفه های یادگیری عمیق و تربیت شناختی به شمار می روند. هدف این مقاله، تبیین ابعاد مختلف اثرگذاری ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی بر رشد یا تضعیف توانمندی های استدلالی دانش آموزان در محیط های آموزشی است.این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور مفهومی یافته های علمی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورت استفاده هدفمند و هدایت شده، می تواند با فراهم سازی آموزش شخصی سازی شده، بازخورد فوری، تحلیل عملکرد یادگیرندگان، طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با سطح شناختی دانش آموزان و ارائه تمرین های تعاملی، به تقویت استدلال منطقی، استدلال انتقادی و توانایی حل مسئله کمک کند. همچنین، محیط های یادگیری هوشمند می توانند از طریق شبیه سازی موقعیت های پیچیده، طرح پرسش های چندلایه و ایجاد فرصت برای مقایسه، ارزیابی و نتیجه گیری، زمینه ارتقای تفکر استدلالی دانش آموزان را فراهم سازند.با این حال، یافته ها نشان می دهد که استفاده غیرنقادانه، وابستگی بیش از حد به پاسخ های آماده، کاهش درگیری ذهنی دانش آموزان و جایگزینی فرایند تفکر با اتکای صرف به ابزارهای هوشمند، ممکن است به تضعیف تدریجی توانایی های استدلالی بینجامد. بنابراین، اثربخشی هوش مصنوعی در این حوزه، بیش از آنکه به خود فناوری وابسته باشد، به نحوه طراحی آموزشی، میزان سواد دیجیتال معلمان، چارچوب های تربیتی، نظارت آموزشی و نوع تعامل دانش آموز با سامانه های هوشمند بستگی دارد. در نتیجه، هوش مصنوعی نه تنها می تواند به عنوان یک ابزار تقویت کننده استدلال در آموزش عمل کند، بلکه در صورت نبود راهبری صحیح، ممکن است به عاملی برای کاهش استقلال فکری دانش آموزان نیز تبدیل شود.بر این اساس، پیشنهاد می شود نظام های آموزشی در به کارگیری هوش مصنوعی، رویکردی متوازن، انتقادی و تربیت محور اتخاذ کنند تا ضمن بهره گیری از مزایای این فناوری، از افت توانمندی های شناختی و استدلالی دانش آموزان جلوگیری شود. طراحی فعالیت های یادگیری مبتنی بر پرسش، تحلیل، استنتاج و ارزیابی، در کنار استفاده هدایت شده از ابزارهای هوش مصنوعی، می تواند مسیر مناسبی برای توسعه یادگیری عمیق و پایدار در دانش آموزان فراهم آورد.

نویسندگان

مرضیه یداللهی فارسانی

کارشناسی ادبیات فارسی ، شاغل در آموزش و پرورش ناحیه ۳ اصفهان ، مقطع متوسطه اول ، دبیرستان دخترانه عطیه

نیلوفر قاسمی دهکردی

کارشناسی ریاضی ، شاغل در آموزش و پرورش ناحیه ۳ اصفهان ، مقطع متوسطه اول ، دبیرستان دخترانه عطیه

معصومه ذوالفقاری

کارشناسی عربی ، شاغل در آموزش و پرورش ناحیه ۳ اصفهان ، مقطع متوسطه اول ، دبیرستان دخترانه عطیه

الهه آقا

کارشناسی ارشد مشاوره ،شاغل در آموزش و پرورش ناحیه ۳ اصفهان ، مقطع متوسطه اول ، دبیرستان دخترانه عطیه

راضیه سلطانی

کارشناسی فیزیک ، شاغل در آموزش و پرورش ناحیه ۳ اصفهان ، مقطع متوسطه اول ، دبیرستان دخترانه عطیه