تحلیل فرایندهای تصمیم گیری دانش آموزان در محیط های هوشمند

تحول دیجیتال و توسعه فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، زمینه شکل گیری محیط های یادگیری هوشمند را فراهم کرده است. این محیط ها با بهره گیری از هوش مصنوعی، تحلیل داده های آموزشی و سامانه های تطبیقی، نقش مهمی در هدایت فرایند یادگیری و تصمیم گیری دانش آموزان ایفا می کنند. هدف این پژوهش، تحلیل فرایندهای تصمیم گیری دانش آموزان در محیط های هوشمند و بررسی عوامل موثر بر کیفیت انتخاب ها، عملکرد تحصیلی و تعامل آموزشی آنان است. در این مطالعه، ابعاد شناختی، رفتاری و فناورانه تصمیم گیری دانش آموزان در بستر آموزش هوشمند مورد واکاوی قرار گرفته و تاثیر ابزارهای یادگیری دیجیتال بر شیوه تحلیل اطلاعات، حل مسئله و انتخاب راهبردهای آموزشی بررسی شده است.روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل یافته های نوین حوزه آموزش هوشمند انجام شده است. نتایج نشان می دهد که محیط های یادگیری هوشمند با ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا و تحلیل داده های یادگیری، موجب افزایش دقت تصمیم گیری، ارتقای تفکر انتقادی و بهبود توانایی حل مسئله در دانش آموزان می شوند. همچنین مشخص شد که میزان سواد دیجیتال، انگیزش تحصیلی، کیفیت طراحی سامانه های آموزشی و سطح تعامل دانش آموز با فناوری، از مهم ترین عوامل اثرگذار بر تصمیم گیری در این محیط ها به شمار می روند. از سوی دیگر، وابستگی بیش از حد به الگوریتم های هوشمند، کاهش تعاملات انسانی و چالش های مرتبط با حریم خصوصی داده ها، از مهم ترین محدودیت های این فرایند محسوب می شود.یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های هوشمند در آموزش می تواند به بهبود فرایند تصمیم گیری آموزشی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود. در نتیجه، طراحی نظام های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی باید همراه با تقویت مهارت های شناختی، سواد رسانه ای و توان تحلیل مستقل دانش آموزان باشد تا ضمن بهره گیری از مزایای فناوری، از بروز وابستگی شناختی و کاهش خلاقیت جلوگیری شود.