راهکارهای عملی برای افزایش مشارکت دانش آموزان بی انگیزه در زنگ فیزیک

درس فیزیک به دلیل ماهیت انتزاعی و پیوند عمیق با محاسبات ریاضی، غالبا یکی از دروسی است که دانش آموزان پایین ترین سطح انگیزه و مشارکت را در آن نشان می دهند. افت تحصیلی و بی رغبتی در زنگ فیزیک، چالشی است که نیازمند اتخاذ تدابیر روان شناختی و پداگوژیک از سوی معلمان است. این مقاله به بررسی و ارائه راهکارهای عملی برای افزایش مشارکت دانش آموزان بی انگیزه در کلاس های فیزیک می پردازد. در این راستا، ابتدا ریشه های روان شناختی و آموزشی بی انگیزگی شناسایی شده و سپس با تکیه بر رویکردهای نوین آموزشی، راهبردهایی نظیر تغییر الگوهای تعاملی، استفاده از یادگیری فعال، پیوند دادن مفاهیم انتزاعی با زندگی روزمره، بهره گیری از تکنولوژی های آموزشی و اصلاح شیوه های ارزشیابی معرفی می گردند. یافته های مستخرج از پیشینه پژوهش نشان می دهد که جایگزینی انتقال یک طرفه دانش با کشف مشارکتی، تاثیر بسزایی در احیای انگیزه یادگیرندگان دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، آموزش فیزیک ، مشارکت کلاسی ، دانش آموزان بی انگیزه ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی.