نقش سامانه های هوش مصنوعی در سنجش تاب آوری وتحصیلی و کاهش اضطراب آزمون میان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سامانه های هوش مصنوعی در سنجش تاب آوری تحصیلی و کاهش اضطراب آزمون در میان دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه تلاش شد تا با بهره گیری از فناوری های نوین یادگیری ماشین، تحلیل داده های آموزشی و پردازش احساسات، میزان تاب آوری تحصیلی دانش آموزان شناسایی و ارتباط آن با اضطراب آزمون مورد سنجش قرار گیرد. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات نظری، تحلیل محتوای پژوهش های پیشین و نمونه سازی مفهومی گردآوری شده است. مدل تحلیل مطالب بر پایه تبیین روابط علی میان عوامل روان شناختی (تاب آوری، اضطراب، انگیزش) و شاخص های عملکرد سامانه های هوش مصنوعی بنا شده است. یافته ها نشان دادند که به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی یادگیری می تواند به شناسایی دانش آموزان در معرض اضطراب تحصیلی، ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده و ارتقای تاب آوری روانی تحصیلی منجر شود. همچنین استفاده از سامانه های تطبیقی، چت بات های مشاوره ای و تحلیل احساسات در فضای آموزشی موجب افزایش احساس کنترل، کاهش ترس از ارزیابی و بهبود نتایج یادگیری گردیده است. در نهایت نتیجه گیری می شود که طراحی و پیاده سازی هوشمندانه این سامانه ها می تواند عاملی موثر در بهبود سلامت روانی، کاهش اضطراب آزمون و تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان باشد. کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، تاب آوری تحصیلی، اضطراب آزمون، یادگیری تطبیقی