تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر تاب آوری روان شناختی دانش آموزان در مواجهه با بحران ها (مانند کرونا یا بلایای طبیعی

چکیدههدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر تاب آوری روان شناختی دانش آموزان در مواجهه با بحران هایی مانند همه گیری کرونا و بلایای طبیعی است. با توجه به افزایش فشارهای روانی، اضطراب و چالش های اجتماعی در میان دانش آموزان، توجه به راهکارهای آموزشی موثر برای ارتقای سلامت روان آنان ضروری به نظر می رسد. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش نیمه آزمایشی همراه با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان یک مقطع تحصیلی بوده و نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شد. گروه آزمایش تحت آموزش مهارت های زندگی شامل مهارت هایی مانند حل مسئله، مدیریت هیجان، تصمیم گیری و مقابله با استرس قرار گرفت.ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تاب آوری روان شناختی بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری استنباطی تحلیل گردید. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر افزایش تاب آوری روان شناختی دانش آموزان دارد. همچنین در گروه آزمایش افزایش قابل توجهی در ابعاد مختلف تاب آوری از جمله خودکارآمدی، کنترل هیجان و توانایی حل مسئله مشاهده شد. یافته ها بیانگر آن است که مهارت های زندگی می توانند به عنوان یک مداخله آموزشی موثر در ارتقای سلامت روان و افزایش توان مقابله ای دانش آموزان در شرایط بحرانی عمل کنند.در نتیجه، آموزش مهارت های زندگی می تواند نقش مهمی در آماده سازی روانی دانش آموزان برای مواجهه با بحران های پیش بینی نشده ایفا کند و به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.کلمات کلیدیمهارت های زندگی، تاب آوری روان شناختی، دانش آموزان، بحران، سلامت روان، آموزش مدرسه ای