تبیین رابطه سبک تدریس معلم در کلاس، فرهنگ مدرسه و رشد اخلاقی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه سبک تدریس معلم در کلاس، فرهنگ مدرسه و رشد اخلاقی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق از نوع مروری بود و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه و بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد مرتبط با موضوع گردآوری شد. در این پژوهش، نقش سبک های مختلف تدریس معلم، فضای فرهنگی مدرسه و تعاملات اجتماعی در شکل گیری رفتارهای اخلاقی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که سبک تدریس مشارکتی و دانش آموزمحور می تواند موجب افزایش مسئولیت پذیری، تقویت مهارت های اجتماعی و رشد رفتارهای اخلاقی در دانش آموزان شود. همچنین نتایج بیانگر آن بود که فرهنگ مثبت مدرسه، شامل روابط انسانی مطلوب، عدالت، احترام و همکاری، تاثیر مستقیمی بر درونی سازی ارزش های اخلاقی دارد. یافته ها همچنین نشان داد که آموزش غیرمستقیم اخلاق از طریق فعالیت های تعاملی و تجربه های اجتماعی، اثربخشی بیشتری نسبت به روش های سنتی دارد. در نتیجه می توان بیان کرد که رشد اخلاقی دانش آموزان تحت تاثیر تعامل میان عوامل آموزشی، فرهنگی و اجتماعی قرار دارد و توجه به سبک تدریس معلمان و فرهنگ مدرسه می تواند نقش مهمی در تربیت نسلی اخلاق مدار، مسئولیت پذیر و متعهد ایفا کند.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، فرهنگ مدرسه ، رشد اخلاقی ، دانش آموزان