بررسی ارتباط انواع هوش معلمان (هیجانی_عاطفی)با بهبود روابط معلم–دانش آموز

هوش هیجانی معلمان به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های روانشناختی و رفتاری در محیط آموزشی شناخته می شود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که توانایی معلمان در شناسایی، مدیریت و بکارگیری هیجانات خود و دانش آموزان می تواند نقش بسیار موثری در بهبود کیفیت روابط معلم–دانش آموز، افزایش انگیزه یادگیری، کاهش تعارضات کلاس و ارتقای موفقیت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط هوش هیجانی معلمان با بهبود روابط معلم–دانش آموز انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری شامل معلمان مقطع متوسطه شهرهای مختلف کشور بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی و پرسشنامه سنجش کیفیت روابط معلم–دانش آموز بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری انجام شد و نشان داد که هوش هیجانی معلمان ارتباط مثبت و معناداری با کیفیت روابط معلم–دانش آموز دارد. این پژوهش اهمیت ارتقای مهارت های هیجانی معلمان را در بهبود تعاملات کلاس و افزایش اثر بخشی آموزشی تاکید می کند و پیشنهادهایی برای بهبود برنامه های توانمندسازی هیجانی معلمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، روابط معلم–دانش آموز ، مهارت های هیجانی ، همدلی ، موفقیت تحصیلی ، خودآگاهی هیجانی ، مهارت های اجتماعی