تاثیر درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب ، نا امیدی و سلامت روانی مادران دارای کودکان دارای معلولیت ذهنی در شهر همدان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر اضطراب، ناامیدی و سلامت روانی مادران دارای کودکان با معلولیت ذهنی در شهر همدان بود. این پژوهش به روش آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مادران دارای کودک با معلولیت ذهنی مراجعه کننده به مراکز توانبخشی همدان در سال ۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۳۰ نفر با نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گذاری شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله گروهی مبتنی بر ACT را دریافت کرد. جمع آوری داده ها با مقیاس اضطراب بک، مقیاس ناامیدی بک و پرسشنامه GHQ-۲۸ صورت گرفت و تحلیل داده ها با تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث کاهش معنادار اضطراب و ناامیدی در گروه آزمایش نسبت به کنترل شد. همچنین سلامت روانی مادران پس از مداخله به طور معناداری بهبود یافت (p<.۰۱). این یافته ها حاکی از آن است که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند رویکردی موثر برای بهبود وضعیت روان شناختی مادران دارای فرزند با معلولیت ذهنی باشد.

کلیدواژه ها:

درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اضطراب ، نا امیدی ، سلامت روانی ، کودکان دارای معلولیت ذهنی