ظرفیت های فناوری های کمکی در توسعه حرفه ای معلمان آموزش و پرورش استثنایی: فرصت ها و چالش ها

فناوری های کمکی ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه دارند، اما اثربخشی آن ها در گرو توانمندی معلمان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین ظرفیت های فناوری های کمکی در توسعه حرفه ای معلمان آموزش و پرورش استثنایی و شناسایی فرصت ها و چالش های این حوزه انجام شد. این مطالعه با روش مرور نظام مند صورت گرفت؛ بدین منظور، پایگاه های داده معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ جستجو شدند و پس از فرآیند غربالگری، ۲۸ مقاله منتخب مورد تحلیل تماتیک قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که کاربرد فناوری های کمکی فرصت هایی نظیر افزایش دانش فناورانه، بهبود نگرش و خودکارآمدی معلمان، تسهیل پیاده سازی طراحی جهانی یادگیری و افزایش مشارکت دانش آموزان را به همراه دارد. در مقابل، چالش های اساسی شامل شکاف مهارتی و ترس فناورانه، کمبود دوره های ضمن خدمت عملی، ضعف زیرساخت ها، هزینه های پنهان و محدودیت های بومی سازی (به ویژه کمبود نرم افزارهای فارسی) مانع از ادغام موثر این فناوری ها می شوند. نتایج حاکی از آن است که برای بهره گیری واقعی از ظرفیت فناوری های کمکی، برنامه های توسعه حرفه ای معلمان باید مستمر، کارگاهی، مبتنی بر شواهد و منطبق بر چارچوب هایی نظیر دانش محتوایی آموزشی فناورانهطراحی شوند و هم زمان به رفع موانع زیرساختی و بومی سازی تجهیزات توجه جدی گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری های کمکی ، توسعه حرفه ای معلمان ، آموزش استثنایی.