رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و سبک های فرزندپروری ادراک شده با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های فرزندپروری ادراک شده و طرحواره های ناسازگار اولیه با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول مدرسه مکتب الزهرا شهر تهران در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۱۲۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اهمال کاری تحصیلی اتکین (۱۹۸۲)، پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۷۲) و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ–فرم کوتاه (۱۹۹۸) بودند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون) در نرم افزار SPSS۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد سبک فرزندپروری استبدادی با اهمال کاری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد (r = ۰.۲۴, p < ۰.۰۵)، در حالی که رابطه سبک فرزندپروری مقتدرانه با اهمال کاری در این نمونه به لحاظ آماری معنادار نبود. همچنین، اهمال کاری تحصیلی با طرحواره های ناسازگار اولیه در حوزه های بریدگی و طرد، خودگردانی و عملکرد مختل، دیگرجهت مندی، و گوش به زنگی بیش از حد و بازداری رابطه مثبت و معنادار نشان داد( ۰.۳۶تا r = ۰.۲۷ ( p < ۰.۰۵,. این یافته ها نشان می دهد ادراک سبک فرزندپروری استبدادی و سطوح بالاتر طرحواره های ناسازگار اولیه می توانند با افزایش احتمال اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان همراه باشند. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی برای والدین و مداخلات مبتنی بر طرحواره درمانی در مدارس جهت کاهش اهمال کاری تحصیلی طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، سبک های فرزندپروری ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، نوجوانان.