پیش بینی پرخاشگری و هوش هیجانی بر اساس سبک های فرزندپروری والدین در نوجوانان پسر

پرخاشگری یکی از مشکلات رفتاری مهم در دوره نوجوانی است که می تواند پیامدهای منفی متعددی در سازگاری فردی و اجتماعی نوجوانان ایجاد کند. در سال های اخیر، پژوهشگران توجه ویژه ای به نقش عوامل خانوادگی و هیجانی در شکل گیری این رفتارها داشته اند. از جمله این عوامل می توان به سبک های فرزندپروری والدین و هوش هیجانی اشاره کرد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های فرزندپروری والدین با هوش هیجانی و پرخاشگری در نوجوانان پسر بود. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پسر دوره متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود که از میان آنان ۱۳۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند، پرسشنامه هوش هیجانی شوت و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و هوش هیجانی نوجوانان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و این سبک با سطوح پایین تر پرخاشگری نیز مرتبط است. همچنین برخی سبک های فرزندپروری توانستند بخشی از واریانس هوش هیجانی و پرخاشگری را پیش بینی کنند. یافته های پژوهش نشان می دهد شیوه های تربیتی والدین و مهارت های هیجانی نوجوانان نقش مهمی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دارند. بر این اساس، آموزش مهارت های فرزندپروری به والدین و تقویت هوش هیجانی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند به ارتقای سلامت روان نوجوانان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری والدین ، هوش هیجانی ، پرخاشگری ، نوجوانان