نقش حمایت اجتماعی در سازگاری با استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش حمایت اجتماعی در سازگاری با استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی مذکور بود. نمونه پژوهش شامل ۳۸۴ نفر بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه استاندارد حمایت اجتماعی چندبعدی و پرسشنامه استرس کودکان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۴ و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تی مستقل) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین حمایت اجتماعی و سطح استرس دانش آموزان رابطه منفی و معنادار وجود دارد (۰۱/۰ > P). همچنین، حمایت خانوادگی بیشترین تاثیر را بر سازگاری با استرس داشت و بین سطح استرس دختران و پسران تفاوت معنادار مشاهده شد. نتایج نشان می دهد که حمایت اجتماعی به عنوان یک عامل محافظتی می تواند در کاهش استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، استرس ، سازگاری ، دانش آموزان ابتدایی ، شهر همدان