بررسی اثر بخشی تلفیق میکرویادگیری و گیمیفیکیشن در فرآیند یاددهی-یادگیری دانش آموزان

در دنیای پیچیده و پرتحرک امروز، نه تنها یادگیری فراتر از انتقال صرف اطلاعات است، بلکه موتور محرک اصلی پیشرفت فردی و اجتماعی محسوب می شود. با این حال روش های سنتی که اغلب مبتنی بر محتوای طولانی و یک پارچه هستند با چالش هایی نظیر کاهش توجه و خستگی ذهنی مواجه شده اند. در این راستا رویکرد نوین میکرویادگیری به عنوان راهکاری کارآمد مطرح می شود که با شکستن مباحث درسی به قطعات کوچک و هدفمند یادگیری را به فرآیندی لذت‎بخش تبدیل می کند. همزمان گیمیفیکیشن (بازی وارسازی) با بهره گیری از مکانیزم های بازی، ابزاری قدرتمند برای جذاب سازی محیط یادگیری و تقویت انگیزه ی درونی است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری-تحلیلی به بررسی اثربخشی تلفیق هوشمندانه ی این دو رویکرد پرداخته است، جایی که مطالب درسی نه تنها به قطعات کوتاه تبدیل می شوند، بلکه هر قطعه به صورت یک ماموریت بازی محور طراحی می گردد. یافته ها حاکی از آن است که ارائه محتوا در قالب چالش های چندرسانه ای تعاملی و کوتاه با ترکیب کاهش بار شناختی، نه تنها باعث تقویت حافظه کوتاه مدت و تبدیل آن به حافظه بلندمدت می شود، بلکه اضطراب ناشی از حجم زیاد مطالب را نیز کاهش می دهد و موجب تقویت تمرکز می شود. همچنین افزایش هیجان ناشی از عناصر بازی، منجر به افزایش عمق و لذت یادگیری می گردد. این ترکیب باعث می شود دانش آموزان نه تنها مطالب را بهتر یاد بگیرند، بلکه انگیزه آن ها برای حل مسائل پیچیده افزایش یابد. این مطالعه راه کارهایی جهت پیاده سازی این رویکرد ارائه می دهد که با تبدیل آموزش های خطی به زنجیره ای از ماموریت های کوتاه و بازی گونه، شکاف میان نیازهای شناختی نسل جدید و روش های تدریس کلاسیک پر می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، میکرویادگیری ، دانش آموزان ، گیمیفیکیشن ، بازی