مقایسه اثر تمرینات ورزشی انفرادی و تیمی بر خودکارآمدی دانش آموزان دختر متوسطه دوم قزوین

هدف پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه اثر تمرینات ورزشی انفرادی و تیمی بر سطح خودکارآمدی دانش آموزان دختر متوسطه دوم بود. پژوهش به روش توصیفی-مقایسه ای و با شرکت ۱۲۰ دانش آموز دختر از مدارس متوسطه دوم شهر قزوین انجام شد که به طور تصادفی در دو گروه ورزش های تیمی و ورزش های انفرادی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی شرر و مادوکس بود. نتایج تحلیل آماری نشان داد که میانگین نمره خودکارآمدی در گروه ورزش های تیمی به طور معناداری بالاتر از گروه ورزش های انفرادی است( ۰۵/۰(p‹. همچنین ارتباط مثبتی بین سابقه ورزشی و سطح خودکارآمدی مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که شرکت در ورزش های تیمی نسبت به ورزش های انفرادی تاثیر بیشتری بر ارتقای سطح خودکارآمدی دانش آموزان دختر دارد. با توجه به اهمیت خودکارآمدی در رشد شخصیت و موفقیت تحصیلی دانش آموزان، توصیه می شود مدارس و مسولان مربوطه شرایط و امکانات لازم برای مشارکت دانش آموزان در ورزش های تیمی را بیشتر فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تمرینات ورزشی ، ورزش های تیمی ، ورزش های انفرادی ، دانش آموزان دختر ، متوسطه دوم