رابطه سبک های یادگیری و شناختی و خودشکوفایی کودکان ابتدایی شهر اصفهان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و سبک های شناختی با خودشکوفایی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و توصیفی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی ناحیه ۳ شهر اصفهان بود که ۶۰ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های یادگیری کلب، پرسشنامه سبک های شناختی گروگنیک و پرسشنامه خودشکوفایی جونز و کرامبولتز بود . داده های جمع آوری شده با استفاده از شاخص های آماری توصیفی و آزمون های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین سبک های یادگیری و خودشکوفایی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و همچنین بین سبک های شناختی و خودشکوفایی نیز همبستگی مثبت و معنادار مشاهده شد. تحلیل رگرسیون نشان داد که هر دو متغیر سبک های یادگیری و شناختی به طور مشترک می توانند خودشکوفایی دانش آموزان را پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، سبک های شناختی ، خودشکوفایی