تاثیر فعالیت های پرورشی بر مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 85
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP02_798
تاریخ نمایه سازی: 24 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
مسئولیت پذیری اجتماعی در مدرسه یعنی دانش آموز بداند در برابر خود، هم کلاسی ها، معلمان و محیط آموزشی وظایفی دارد و برای انجام آن ها به صورت آگاهانه و داوطلبانه عمل کند. این مفهوم ترکیبی از رفتارهای فردی و جمعی است که به ایجاد یک محیط یادگیری سالم، امن و سازنده کمک می کند. مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های پرورشی مدرسه، تاثیر بسزایی در تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی آنها دارد. این فعالیت ها بستری مناسب برای یادگیری و تمرین مهارت های زندگی و اجتماعی فراهم می کنند که مستقیما به درک و پذیرش مسئولیت های فردی و جمعی منجر می شود. فعالیت های پرورشی نه تنها به رشد علمی، بلکه به رشد همه جانبه شخصیت دانش آموز کمک کرده و او را به فردی مسئولیت پذیرتر در قبال خود، جامعه و محیط اطرافش تبدیل می کنند. هدف از مقاله حاضر بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی بر مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان می باشد. روش تحقیق بصورت کتابخانه ای و بررسی ادبیات و تحقیقات پیشین می باشد. نتایج گویای آن است که مشارکت دانش آموزان در امور مدرسه بر افزایش اعتماد به نفس، دوری از خود محوری، گرایش به جمع و افزایش فعالیت و پویایی ذهنی آنان تاثیر می گذارد؛ به این ترتیب، مدرسه به نهادی تبدیل می شود که در فرآیند اجتماعی شدن نوجوانان سهم عمده ای دارد. علاوه بر بعد روانی - شخصیتی، مشارکت دانش آموزان در بعد اجتماعی و در سطوح خرد و کلان جامعه تاثیر می گذارد. اگر مشارکت دانش آموزان در امور مختلف به صورتی سامان یافته و مطابق با برنامه هایی که مدرسه تدارک می بیند صورت گیرد، آنان به فعالیت سازمانی خو می گیرند. تقسیم وظایف و مسوولیت ها و مشخص شدن نقش هر کدام از دانش آموزان در فعالیت های گروهی سبب می شود که انضباط اجتماعی محور فعالیت های آنان قرار گیرد؛ به این ترتیب، مدرسه علاوه بر این که از ماحصل کار و فعالیت دانش آموزان برای پیشبرد امور خود و رسیدن به اهداف آموزشی و پرورشی استفاده می کند، در آماده کردن نوجوانان امروز و جوانان آینده برای پذیرش نقش و قبول مسوولیت در فعالیت های مختلف جامعه موثر واقع می شود. مشارکت در فعالیت های پرورشی نه تنها زمینه ی رشد مهارت های فردی را فراهم می کند، بلکه دانش آموز را برای ایفای نقش موثرتر و مسئولانه تر در اجتماع آماده می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جواد خلیلی چرمهینی
آموزگار مدرسه جمهوری اسلامی نوگوران، زرین شهر، اصفهان