مروری بر روش تدریس بازی وارسازی Gamifiction

این مقاله با هدف بررسی جامع مفهوم «بازی وارسازی» (Gamification) در حوزه تعلیم و تربیت و شناسایی ابعاد، مزایا، چالش ها و کاربردهای آن، به روش مطالعه کتابخانه ای و گردآوری اسنادی پرداخته است. در عصر حاضر، با افزایش نفوذ بازی های دیجیتال و تغییر الگوهای یادگیری، نیاز به روش های نوین برای افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان بیش از پیش احساس می شود. بازی وارسازی، به عنوان فرایند ادغام عناصر، مکانیک ها و تفکر بازی در موقعیت های غیربازی، پتانسیل قابل توجهی برای تحول در فرآیندهای آموزشی ارائه می دهد. مقاله حاضر به تفصیل به تعاریف مختلف بازی وارسازی، تمایز آن با مفاهیم مرتبط مانند بازی های جدی و طراحی الهام گرفته از بازی، و عناصر کلیدی آن از جمله امتیاز، نشان، جدول رتبه بندی، چالش ها و بازخورد می پردازد. همچنین، چارچوب های نظری چون نظریه خودتعیینی و مدل های سلسله مراتبی عناصر بازی مورد بحث قرار گرفته اند. مزایای بازی وارسازی در آموزش، شامل افزایش انگیزه درونی و بیرونی، بهبود مشارکت یادگیرندگان، تسهیل یادگیری با سرعت فردی، و تقویت مهارت های مختلف، تبیین شده است. در مقابل، چالش ها و معایب احتمالی مانند کاهش ارزش در طول زمان، امکان تقلب، مسائل اخلاقی و مقرراتی، و نیاز به آموزش کافی معلمان نیز مورد توجه قرار گرفته اند. علاوه بر این، رویکردهای عملی برای طراحی و پیاده سازی بازی وارسازی، شامل شناسایی مخاطب، تعیین اهداف یادگیری، ایجاد محتوای تعاملی، و افزودن عناصر بازی، تشریح شده اند. نمونه های کاربردی از پلتفرم ها و بازی های آموزشی مانند Kahoot و JQuizShow ارائه گردیده اند. در نهایت، مقاله بر اهمیت طراحی دقیق، همسویی با اهداف آموزشی، و توجه به ویژگی های یادگیرندگان تاکید کرده و نیاز به تحقیقات نظام مندتر برای سنجش اثربخشی بلندمدت بازی وارسازی را مورد اشاره قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، تعلیم و تربیت ، یادگیری ، انگیزه ، مشارکت یادگیرنده ، آموزش مبتنی بر بازی