رابطه ساختاری توانمندی های منش و صفات تاریک شخصیت با رفتار های هنجار گریز تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم: نقش میانجی اخلاق تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ساختاری توانمندی های منش و صفات تاریک شخصیت با رفتارهای هنجارگریز تحصیلی با میانجی گری اخلاق تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بود. این پژوهش از لحاظ اجرا، جزء تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر روش مدل یابی معادلات ساختاری و از لحاظ هدف، جزء تحقیقات کاربردی بود. کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم مدارس منطقه ۲ تهران که در نیم سال اول سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ در مدارس این منطقه مشغول به تحصیل بودند، جامعه آماری این مطالعه را تشکیل می دادند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۴۸۲ نفر از این دانش آموزان انتخاب شدند و به پرسشنامه رفتارهای هنجار گریز تحصیلی کلارک و همکاران (۲۰۱۵)، پرسشنامه توانمندی های منش سلیگمن و پترسون (۲۰۰۴)، پرسشنامه صفات تاریک شخصیت جانسون و وبستر (۲۰۱۰) و پرسشنامه اخلاق تحصیلی گل پرور (۱۳۸۹) پاسخ دادند. از ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی همبستگی بین متغیرهای پژوهش بهره گرفته شد. همچنین؛ بررسی مدل مفهومی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که اثر توانمندی های منش بر رفتارهای هنجار گریز تحصیلی با میانجی گری اخلاق تحصیلی (۰۵/۰P< ، ۱۹۷/۰= β) و اثر صفات تاریک شخصیت بر رفتارهای هنجار گریز تحصیلی با میانجی گری اخلاق تحصیلی (۰۵/۰P< ، ۲۰۲/۰= β) مطلوب و معنادار است. به طور کلی نتایج به دست آمده حاکی از آن است که توانمندی های منش و صفات تاریک شخصیت با میانجی گری اخلاق تحصیلی بر رفتارهای هنجار گریز تحصیلی تاثیر می گذارند. بر همین اساس؛ توصیه می شود که معلمان و مشاوران مدارس در جهت افزایش توانمندی های منش و کاهش صفات تاریک شخصیت در دانش آموزانشان تلاش کنند، زیرا این مسائل منجر به افزایش اخلاق تحصیلی شده و در نهایت بر کاهش رفتارهای هنجار گریز تحصیلی موثراند.

کلیدواژه ها:

اخلاق تحصیلی ، توانمندی های منش ، دانش آموزان متوسطه دوم ، رفتار های هنجار گریز تحصیلی ، صفات تاریک شخصیت.