بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر فناوری و محیط های دیجیتال بر احساس خودکارآمدی و شاخص های سلامت روان دانش آموزان هنرستانی

یادگیری مبتنی بر فناوری و محیط های دیجیتال به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای نوین آموزشی در دهه های اخیر، نقش قابل توجهی در ارتقای مهارت ها و توانایی های دانش آموزان ایفا می کند. این رویکرد با ارائه فرصت های یادگیری فعال، تعاملی و شخصی سازی شده، دانش آموزان را قادر می سازد تا مهارت های شناختی، هیجانی و اجتماعی خود را به شکل موثر توسعه دهند. استفاده از ابزارهای دیجیتال، بازی های آموزشی، شبکه های اجتماعی آموزشی و سیستم های یادگیری تطبیقی امکان یادگیری هدفمند و متناسب با نیازهای فردی هر دانش آموز را فراهم می کند و تجربه یادگیری را جذاب، متنوع و انگیزشی می سازد. بازخورد فوری، مسیرهای یادگیری انعطاف پذیر و فعالیت های تعاملی باعث افزایش اعتماد به نفس، باور به توانایی های فردی و انگیزه برای یادگیری می شوند. تجربه موفقیت در محیط های دیجیتال، مهارت های حل مسئله، تصمیم گیری و توانایی مدیریت هیجانات را تقویت می کند و دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های تحصیلی و اجتماعی آماده می سازد. در این راستا، یادگیری مبتنی بر بازی و آموزش تطبیقی نقش مهمی در ایجاد تجربه مثبت و موثر در فرآیند یادگیری دارد. استرس، اضطراب، کاهش تمرکز و انزوای اجتماعی از جمله پیامدهای احتمالی هستند که نیازمند هدایت حمایتگرانه معلمان و والدین و ایجاد تعادل میان فعالیت های حضوری و دیجیتال است. آموزش مهارت های خودتنظیمی، مدیریت زمان و کنترل هیجانات، همراه با طراحی محیط های آموزشی متعادل و تعاملی، می تواند اثرات منفی بالقوه فناوری را کاهش داده و تجربه یادگیری موثر و سالم را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، فناوری ، محیط های دیجیتال ، احساس خودکارآمدی ، سلامت روان ، دانش آموزان