مقایسه سلامت روان و کیفیت زندگی در مادران دارای فرزند دختر کم شنوا و مادران دارای فرزند پسر کم شنوا

هدف اصلی این پژوهش، مقایسه سلامت روان و کیفیت زندگی در مادران دارای فرزند دختر کم شنوا و مادران دارای فرزند پسر کم شنوا در شهر اراک بود. اختلال شنوایی در کودکان یکی از چالش های جدی در توسعه ی روانی اجتماعی آن ها محسوب می شود و پیامدهای آن به مراتب فراتر از محدودیت های حسی می باشد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی با روش علی مقایسه ای انجام پذیرفت. جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای فرزند دختر کم شنوا و مادران دارای فرزند پسر کم شنوا شهر اراک در سال ۱۴۰۴ بودند که از بین آنان براساس روش نمونه گیری دردسترس تعداد ۳۰ مادر برای هر گروه و در مجموع ۶۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) و فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی بودند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس استفاده ‎شد و نرم افزار آماری مورد استفاده نسخه ۲۶ SPSS بود. نتایج نشان داد، تفاوت معنی داری در ترکیب خطی نمرات سلامت روان و کیفیت زندگی در مادران دارای فرزند پسر کم شنوا و مادران دارای فرزند دختر کم شنوا با توجه به گروه وجود دارد (۰۰۰۱/۰ P=، ۳۰/۴۶F=). باتوجه به نتایج، گروه مادران دارای فرزند پسر کم شنوا در مقایسه با گروه مادران دارای فرزند دختر کم شنوا از سلامت روانی و کیفیت زندگی مطلوب تری برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، کیفیت زندگی ، مادران دارای فرزند کم شنوا