بازتعریف فلسفی رسالت معلمان در عصر دیجیتال: تقابل انتقال سنتی دانش و تسهیلگری نوین

پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر خوانشی انتقادی، به کالبدشکافی دگردیسی بنیادین نظام های آموزشی در عصر سیطره شبکه های ارتباطی و بررسی گذار گریزناپذیر از الگوهای تقلیل گرایانه سنتی به سوی بوم شناسی نوین یادگیری می پردازد. در بستر تحولات شتابان عصر حاضر، ناکارآمدی رویکردهای حافظه محور و انتقال یک سویه دانش به اثبات رسیده و ضرورت بازتعریف عمیق مبانی معرفت شناختی و مناسبات قدرت در اکوسیستم کلاس درس بیش از پیش نمایان گشته است. این مقاله با تبیین فروپاشی جایگاه اقتدارگرایانه و تک صدایی معلم، رسالت نوین وی را به مثابه یک معمار شناختی، طراح محیط های غنی یادگیری و تسهیل گر خردمند بازآفرینی می کند؛ نقشی بی بدیل که غایت آن، خلق فضایی گفتمانی، امن و هم آفرینانه برای گذار یادگیرندگان از جایگاه مصرف کنندگان منفعل داده های پراکنده به آفرینندگان فعال معنا و کنشگران نقاد است. یافته های این واکاوی فلسفی و تربیتی نشان می دهد که رهایی نهاد مدرسه از خطر انحطاط، روزمرگی و ابزارانگاری، منوط به یک رستاخیز تمام عیار پرورشی است که با جایگزینی رهبری معنوی، اصیل و همدلانه به جای کنترل مکانیکی، بستر زایایی را برای شکوفایی نسلی آزاداندیش، تاب آور و اخلاق مدار فراهم می آورد تا بتوانند با تکیه بر قطب نمای خردورزی، طلایه داران ساختن تمدنی عادلانه تر، صلح جوتر و انسانی تر در هزارتوی پیچیده جهان فردا باشند.

کلیدواژه ها:

رسالت حرفه ای معلمان ، فلسفه تعلیم و تربیت ، عصر دیجیتال ، تسهیلگری آموزشی ، کلاس های درس آینده.